The end is here....
Hooi allemaal,
Hier zit ik dan. Op mijn laatste avond, aan de eettafel, mijn laatste blog te schrijven. Ik ga het missen. Ik ga Engeland missen. De afgelopen week was geweldig, vol met laatste dingetjes, maar ook vol met vrienden, familie, knuffels en heel veel liefde. Ik heb geprobeerd om zoveel mogelijk tijd door te brengen met iedereen, en volgens mij is dat ook wel aardig gelukt. Eigenlijk wou ik al veel eerder beginnen met het schrijven van de blog, maar achteraf ben ik blij dat ik dat niet heb gedaan. Ik zal jullie even een snelle update geven van de afgelopen week.
Vorige week zaterdag ben ik laat in de avond, nadat we een uur vertraging hebben gehad, terug naar Engeland gevlogen. Doordat ik zo laat ook pas thuis was heb ik niemand meer gezien, maar de volgende ochtend werd ik al om acht uur wakker, want Emilia wou me een knuffel geven. Ze had me zo gemist. Die dag ben ik toen naar de barbecue gegaan in de kerk, wat ze de hele maand augustus na de ochtenddiensten doen. Dit was het perfecte moment om bij te kunnen kletsen met iedereen, wat we dan ook uitgebreid hebben gedaan. Vooral met Rebecca.
Toen begon de normale week alweer. De rest van de week was eigenlijk gewoon werken, laatste dingetjes kopen en dat soort dingen. Op woensdag gingen we naar een tuincentrum, waar Orla een egel mocht vullen, en op vrijdag ging ik naar Rumble Tumble met alleen Anastasia, zodat ik nog een laatste ochtend met alleen haar kon hebben. In de middag kwam Joanne haar zus en toen heb ik dus niet hoeven werken. In de avond was het afscheidsfeestje van Rebecca en mij in de pub. Dat was een gezellige, maar ook zware avond. Samen met Jemimah, Rachel, Anna, Sam, Zoë, Shukare, Daniel, Helen en Rebecca hebben we daar aardig lang gezeten, gekletst, spelletjes gespeeld en natuurlijk de hockey finale gekeken. Engeland tegen Nederland. Ook kregen Rebecca en ik beiden een hele mooie kaart met allemaal hele lieve berichtjes erop van iedereen. Rond twaalf uur was ik weer thuis.
Op zaterdag ging ik met Pia naar een jazzfestival. Pia is ook een au pair van dezelfde organisatie, en is een van de weinige die hier nog is. We besloten om af te spreken en toen we erachter kwamen dat er een gratis jazzfestival was, wisten we al snel wat we gingen doen. Daar hebben we toen de hele dag gezeten, naar muziek geluisterd, rond gekeken en heel veel gekletst. Het was in een soort parkje in Canary Wharf, en nu ben ik daar dus ook weer geweest. Toen ik in de avond naar huis ging werd ik wel opeens heel verdrietig. Alsof het toen pas binnensloeg dat dit mijn laatste weekend hier was. Maar het is goed gegaan, en ik heb het heel fijn gehad.
Op zondag ging ik weer naar de barbecue. Een aantal van de mensen zou ik hier voor het laatst zien, en ook is het gewoon sowieso leuk om daar heen te gaan. Ik ging wel op tijd naar huis tho, want ik moest nog inpakken, en daar begin ik altijd op tijd mee. Om drie uur hadden Rebecca, Anna en ik afgesproken om te gaan picknikken. We wouden heel graag een momentje hebben met z`n drieën om afscheid te kunnen nemen en cadeautjes te kunnen geven, en dat hebben we dan ook gedaan. Dit was heel fijn. Samen hebben we gepraat over van alles. Dingen die er zijn gebeurt het afgelopen jaar, maar ook de toekomst. Vervolgens hebben we het afgesloten met gebed. Toen moest ik heel snel naar huis om me om te kleden en naar de kerk te gaan. Avonddienst en daarna de pub. Ook dit zat weer vol met afscheid nemen. Nu kwam het ergste afscheid, namelijk dat met Rebecca. Rebecca is een van mijn beste vriendinnen geworden en we zagen elkaar minstens een à twee keer per week. Weten dat dat nu niet meer gaat lukken is verschrikkelijk, maar ik weet ook dat het goed komt. Gelukkig bestaat er WhatsApp, Skype en Email. En kunnen we elkaar natuurlijk altijd bezoeken.
Vandaag was de ochtend gewoon zoals normaal. Ik ging schoonmaken, heb de kids wat boekjes voorgelezen en ben doorgegaan met inpakken. Om één uur had ik met Helen afgesproken voor lunch bij Pizza Express. We hadden elkaar al heel lang niet gezien, en omdat ik haar ook nog eventjes wat wou geven, besloten we samen te gaan lunchen. We hebben daarnaast ook hele fijne gesprekken gehad, waarin zij mij een vraag stelde die mij denk ik de afgelopen week wel zo`n tien keer is gesteld. Namelijk "Wat heb je geleerd in het afgelopen jaar?" Voordat ik die vraag nog heel vaak moet beantwoorden, zal ik dat nu doen. Een van de dingen die ik heb geleerd is dat ik opener ben geworden en het makkelijker vind om contact te maken. Daarnaast ben ik ook een stuk zelfstandiger geworden en kan ik nu prima voor mezelf zorgen. Als laatste heb ik heel veel respect gekregen voor ouders en verzorgers, zoals ik ook al vaker heb gezegd. Een tussenjaar als au pair kan ik daarom ook iedereen aanraden. Het is zwaarder en soms minder leuk dan het lijkt, maar zolang je doorzet kom je er, en krijg je een geweldig jaar om nooit te vergeten.
Na onze lunch heb ik nog even een afscheidscadeautje gekocht voor Rod en Joanne en ben ik weer naar huis gegaan. In de avond gingen we uiteten met z`n allen en daarvoor gaven we nog even de cadeautjes aan elkaar. Ik heb van Rod en Joanne fotolijstje gekregen met een hele leuke foto van de mij en de kids. Super tof. Daarna gingen we naar een Italiaan en hebben we pizza gegeten, wat een heel avontuur is met kinderen, kan ik jullie vertellen. Maar wel heel gezellig en een goede afsluiting. Morgen nog een laatste dagje werken en dan om negen uur 's avonds vlieg ik weer richting Nederland. Officieel...
En nu zit ik dus hier. 41 blogs en onwijs veel woorden later. Mijn laatste blog is bijna tot een eind gekomen. Wat is dit raar. Ik ga het bloggen heel erg missen, en vindt het super jammer dat het nu is afgelopen. Bedankt iedereen voor het lezen van deze blogs, en het trouw volgen van mijn avonturen in Engeland. Dit afgelopen jaar was geweldig, en zonder al jullie lieve steun, reacties en kaartjes had ik het zeker niet volgehouden.
Zoals Marco Borsato dat zo mooi zingt: "Afscheid nemen bestaat niet."
Dag Engeland. Dag Harrow. Tot snel!
Liefs, Mirthe
Visiting Oxford and Brighton!
28 – 07 – 2016, 06:30 pm
Hoihoi,
Het is weer blogtijd, en ik heb er weer zin in. :) De week is alweer bijna over, en dat betekend dat ik alweer bijna in Nederland ben. Op het moment dat ik dit schrijf is het donderdag, en heb ik de hele dag mijn koffer ingepakt. Dat blijkt veel meer werk dan ik had gedacht, want wat heb ik veel troep verzameld zeg! Maar goed, laat ik beginnen bij zaterdag.
Nadat ik vrijdagavond had opgepast moest ik zaterdag alweer vroeg opstaan. Ik ging namelijk ein-de-lijk naar Oxford, en met Alina! Een vriend van de kerk speelt daar namelijk in Love’s, Labour’s, Lost van Shakespeare en Alina was speciaal overgekomen om het te zien. Om 10:00 uur stond ik dan ook op Paddington Station te zoeken naar Alina. Ze was die ochtend vroeg al aangekomen met haar vader en zus, en we gingen dus vrijwel meteen door naar Oxford. Nadat ik haar had gevonden en we tickets hadden gekocht, namen we de trein en kwamen we rond 11.00 uur aan. De ochtend bestond vooral uit bijkletsen en rondlopen. De toeristische puntjes bij langsgaan enzo. Na een heerlijke lunch gingen we naar de play. Het was bij een van de gebouwen van de universiteit, buiten op een grasveld. Het was zo`n 30°C en daar zaten wij dan, in de brandende zon zonder zonnebrand. Dat waren we vergeten… Het was wel een super leuk stuk, al hoewel wij helaas niet alles konden verstaan. Engels gaat dan toch nog een beetje snel. Maar het was wel leuk, want ze hadden het wat grappiger gemaakt en wat moderner.
Na het stuk gingen we al snel weer terug naar London. We moesten nog een uur in de trein, en Alina moest nog inchecken bij haar hotel en haar koffers ergens ophalen. Helaas konden we dus niet in Oxford avondeten, maar het was wel heel leuk en zeker een aanrader om een keer heen te gaan.
30 – 07 – 2016, 07:00 am
De volgende dag, op zondag, was een hele relaxte dag. Samen met Rebecca ging ik picknicken in het park. Rond 12.00 uur hadden we afgesproken en gingen we op een kleedje in het park zitten. Helaas was het weer niet zo lekker als de dag ervoor, maar wel mooi en dus hebben we daar dan ook een goeie twee uur gezeten. Lekker snacken en lekker kletsen. Daarna gingen we terug naar mijn huis.
Het is nu een paar uur later dat ik verder ga met me blog, en om heel eerlijk te zijn weet ik niet heel zeker waar ik ben gebleven, maar toch ga ik verder, want op het moment zit ik in een bus naar Brighton voor twee uur, dus ik heb genoeg tijd.
Volgens mij was ik gebleven bij dat Rebecca en ik naar mijn huis gingen, waar we ons hadden omgekleed en even rustig hadden gechild. Daarna besloten we om toch nog maar even voor een wandelingetje te gaan. We besloten om The Hill op te gaan, en daar van het uitzicht te gaan genieten. Nadat we naar boven waren gelopen konden we daar dan ook heerlijk over van alles en nog wat kletsen en genieten. Wat is Harrow toch mooi, of de heuvel dan. De rest van Harrow is eigenlijk best afvallig, haha. Maar goed, we zaten daar dus lekker te kletsen, tot ongeveer 05.00 uur. Toen moesten we toch echt terug gaan, want de kerk begon om 06.30 uur en ik wou me weer even omkleden(die dag streefde ik wel om een echte vrouw te zijn en me dus zo'n vijf keer om te kleden). Onderweg naar huis kwamen we nog langs een super mooie grote wei, waar we een kleine fotosessie deden, want we moeten wel een herinnering hebben aan Harrow :). Dus nadat we dat hadden gedaan gingen we dan echt naar huis en vervolgens naar de kerk. Is belangrijk. Het was alleen wel een beetje saai, omdat het New Wine en Momentum is en dus was iedereen daar.
En dat was alweer de zondag. Op maandag was het niet zo'n bijzondere dag. In de ochtend moest ik werken, zoals altijd, en in de middag heb ik volgens mij niet zoveel gedaan. Tickets geboekt voor de bus naar Brighton en Gatwick en eventjes Harrow ingegaan, om wat laatste spulletjes te kopen, maar dat is het ook wel.
Op dinsdag was het wel een hele leuke dag. Omdat het vakantie is, is er geen preschool of playgroup, en dus besloot ik om naar het park te gaan met Orla en Anastasia(Emilia was op een sportclub). We gingen naar Pinner Park, maar omdat de dubbele buggy was gebroken, had ik alleen een enkele en moest Orla dus alles lopen. Kan ze prima, maar is wel lastig af en toe. Maar we kwamen daar aan, en eerst gingen we natuurlijk meteen door naar de speeltuin. De favourite plek in een park. Nadat we daar even hadden gezeten gingen we naar het café, want de kids moesten allebei naar de wc en ik had wel behoefte aan een koffie, dus haalde ik die ook. Vervolgens gingen we naar een grasveld, waar we met de bal speelde en op berenjacht gingen. En ook was het tijd om te gaan picknikken. Het was immers al bijna 12.00 uur en Orla had erg honger. Ik had sandwiches meegenomen en dus gingen we die lekker eten. Na daarna nog even gespeeld te hebben werd het toch echt tijd om naar huis te gaan. Uiteindelijk kwamen we rond 01.00 uur weer thuis aan, en waren we ook nog eens zeven dennenappels rijker. Deze had Orla gevonden en hadden we besloten om mee te nemen en dan te versieren. Dus Saya ging gelijk naar bed toen we thuis waren, en Orla keek even tv, terwijl ik de eerste laag verf aanbracht op de dennenappels. Nadat dit droog was had Orla het vervolgens versiert met meer verf en glitters. Een heerlijke kliederboel. De rest van de dag hadden we niet zoveel gedaan, behalve dat ik in de avond nog een koffie had gehaald met Rebecca, om lekker te kunnen kletsen enzo.
En dan zijn we alweer bij donderdag aangekomen(Woensdag was niet heel bijzonder. Niet zoveel bijzondere dingen gedaan). De dag waarop ik deze blog was begonnen. Zoals ik aan het begin al zei was mijn donderdag eigenlijk gevuld met het inpakken van mijn koffer. Zondag ga ik voor twee weken naar Nederland, en omdat ik daarna nog maar een week in Engeland ben, besloot ik om al mijn spullen nu al mee te nemen. Maar om dan vervolgens eigenlijk je hele leven in een koffer te proppen, en dit onder de 23kg te houden blijkt nog knap lastig. En dan ook handbagage natuurlijk, maar alsnog was ik gisteravond pas echt klaar, en pas rond 09.00 uur 's avonds. Zo strategisch mogelijk inpakken, zware dingen in de handbagage en een aantal dingen achterlaten voor mijn laatste week hier. Maar het is zo goed als gelukt! Yes! Het zorgt er alleen wel voor dat ik veel stres krijg. Dat is wat minder... Maar toen was eindelijk alles ingepakt en nadat ik ook afscheid had genomen van Rod en Joanne ging ik dan eindelijk naar bed. Of eigenlijk best wel vroeg, om 10.00 uur.
Vanochtend werd ik al vroeg weer wakker. Namelijk om 5.30 uur, van een huilende Orla. Mijn gastgezin is vandaag vertrokken voor hun vakantie, en dat was om 6.00 uur 's ochtends. Helaas was ik toen ook meteen klaarwakker en ben ik dus vanaf 6.00 uur al wakker. Na wat afleveringen van Teen Wolf te hebben gekeken en aan mijn blog te hebben gewerkt ben ik maar opgestaan, want om 9.00 uur had ik met Anna afgesproken. We gaan naar Brighton! En nu zit ik dus hier in de bus. We besloten een bus te nemen inplaats van trein, omdat het goedkoper is, maar uiteindelijk hebben we zoveel drama ermee, dat ik er in ieder geval spijt van heb. Onze bus van 10.00 uur konden we niet, dus mochten we een half uur later op een bus naar Gatwick. Vervolgens kwamen we iets na 12.00 aan op Gatwick en daar moesten we een andere bus naar Brighton nemen, maar die had vertraging en dus zitten we nu eindelijk in de tweede bus, waar we pas om 12.55 in konden. Het idee was dat we nu al in Brighton waren, maar dat zat overduidelijk niet mee. Volgende keer nemen we de trein!
En nu is het laat in de avond. Brighton was heel leuk, maar als je de details wilt weten moet je er maar een keer naar vragen. Nu ga ik gauw deze blog online gooien en slapen, want over een paar uur moet ik alweer de bus pakken! Tot snel Nederland! Slaap lekker!
Liefs, Mirthe
Vakantie met lekker weer!
Hi everybody,
Wow, ik kwam er net achter dat dit alweer de 39e blog is. Wist niet dat ik er zoveel geschreven had. En jullie hebben ze gelezen. Super bedankt!
Sinds mijn laatste blog is er veel gebeurt dus laat ik maar beginnen.
Vorige week was een week waarin veel dingen ten einde liepen. Op dinsdag ging ik in de morgen naar een playgroup met Anastasia. De laatste keer Salvation Army playgroup, en omdat ik eerst nog even Harrow in moest waren we een beetje laat. Prima, want dit is een playgroup waar je elk moment van de ochtend binnen kan komen vallen. In de middag, nadat we Orla hadden opgehaald van playgroup, begon het opeens heel hard te regenen. Die ochtend was de dubbele buggy kapot gegaan, en omdat ik niet zoveel zin had om door de regen te lopen met Orla achter me aan struinend, besloot ik om haar eerst bij Chill 'n Chat(een andere playgroup) af te zetten, en dan Emilia op te gaan halen met Anastasia in de buggy. Uiteindelijk was de regen gestopt, maar alsnog was het een goed plan geweest, want nu waren we veel sneller weer terug. Dus toen gingen we samen naar Chill 'n Chat en hebben we vervolgens daar de middag doorgebracht.
Op woensdag was de laatste keer bij de andere playgroup waar ik altijd naartoe ga, Jellytots. Ook dit was een relaxt ochtendje.
Die middag had ik niet zoveel bijzonders gedaan, maar in de avond was er Student Hub waar ik heen ging. Dit was een super fijne avond, vol met worship en bidden. Oh, en Sunday Ice Creams. Nomnomnom.
Op donderdag had ik een dagje vrij. In de ochtend kreeg ik een berichtje van Rebecca, dat zij in West Harrow park was, met een van haar hostkids, en dus besloot ik om langs te komen. Konden we meteen even bijkletsen. Super gezellig, en ontspannen. In de middag ging ik naar Anna toe. We hadden afgesproken om samen even een filmpje te kijken en bij te kletsen.Daar heb ik toen dus de hele middag gezeten.
Vrijdag was een werkdagje, zoals normaal. In de avond moest ik oppassen, maar omdat ik niet zoveel zin had om de hele avond alleen te zitten, had ik Carys uitgenodigd. Met veel voedsel klaar besloten we om twee animatiefilms te kijken. Eerst Pocahontas, en daarna The Road to El Dorado. Oud en vertrouwd. Toen die waren afgelopen was het alweer laat en tijd om naar bed te gaan. Ik moest er wel op tijd inliggen, want op zaterdag had ik namelijk belooft om te helpen bij een trouwerij van iemand in de kerk. Nadat we bij de dienst zelf aanwezig waren, moesten we helpen met de lunch. Het enige wat we eigenlijk hoefde te doen was daar staan en zorgen dat alles werd aangevuld, maar hee, zo was het wel leuk en hadden we lekker eten zonder het zelf klaar te hoeven maken. Want wij mochten er gelukkig ook van eten.
Nadat de trouwerij was afgelopen had ik niet zoveel meer gedaan, omdat het best laat was en het een lange dag was geweest.
En toen was het alweer een nieuwe week. En een hele warme. De hele week heb ik eigenlijk doorgebracht in verschillende parken en in het zwembadje in de tuin, waar ik dan alleen met mijn voeten inzat, maar alsnog. We hebben dus heel erg genoten van het lekkere weer. Helemaal omdat er geen playgroup meer was en het te warm was om naar softplay te gaan. Ach, wel heerlijk hoor. En een beetje bruin worden. Toen donderdag had ik een dagje vrij en zat ik overdag lekker in het park te zonnen. In de avond had ik niet zoveel zin om de hele avond thuis te zijn, en dus besloot ik last minute om naar Rebecca toe te gaan. Nadat ik natuurlijk aan haar had gevraagd of dat wel kon. Dus daar heb ik lekker gezeten en hebben we heerlijk kunnen kletsen over van alles en nog wat, en vooral over dat we nog niet naar huis willen, maar ook weer wel, haha.
Toen ik uiteindelijk thuis kwam ging ik lekker naar bed, maar niet mijn eigen kamer, want Joanne haar vader en zijn vrouw, Sarah, zijn hier voor het weekend. Zij slapen dus eventjes op mijn kamer en ik zit op Emilia's kamer. Primaa.
Vandaag was een chill dagje. Omdat Joanne haar vader hier dus is, hoefde ik niet zoveel werk te doen. Of eigenlijk was de enige reden waarom ik werk, vanwege Anastasia. We gingen naar Jungle Monkeyz, een softplay in de buurt. Daar hoefde we helemaal niets te doen, omdat Emilia en Orla beide heel goed op Anastasia aan het passen waren en heel snel vrienden maakte, dus zaten wij daar lekker een beetje koffie te drinken en te kletsen. Rond 11:00 uur zijn we toen naar het park gegaan, en hebben we daar lekker rondgelopen en hebben de kids een lekker ijsje gehad. Twee uurtjes later zijn we naar huis gegaan en hebben we lunch gehad, en nu zijn we bij dit moment aangekomen. Nu vraag je je misschien af waarom ik in de middag niet aan het werk ben, maar dat is puur omdat ik vanavond vanaf 18:00 moet oppassen en het dus wat drukker word.
Nu ga ik dus even lekker rustig aandoen, en chillen. Ik hoop dat jullie een fijne dag hebben, en avond. Bedankt voor het lezen en tot de volgende keer!
Liefs, Mirthe
Springkussens! :)
Heehooi,
En er is weer een week voorbij. Wat gaat de tijd toch snel! Let's start!
Vorige week dinsdag had ik een dagje vrij, omdat we donderdag en dinsdag hadden geruild. Prima, want ik had besloten om een dagje naar Watford te gaan. Daar zit een groot shoppingcentrum, en ik had zin om daar even een keertje heen te gaan. Was er nog nooit heen geweest, dus vandaar. Vervolgens heb ik niets gekocht, behalve een receptenboek.
Vervolgens heb ik op woensdag en donderdag vol op gewerkt. Woensdag was best een leuke dag. In de morgen ging ik naar playgroup met Anastasia en ze hadden daar een soort party vol met springkussen en cake. Super leuk toch.
Donderdag was ook een prima dag, alleen niet mega speciaal, haha. Vervolgens in de avond lag ik in bed en voelde ik me helemaal niet goed. Ik moest alleen wel mijn kamer opruimen en mijn tas inpakken, want ik zou in het weekend naar Rebecca gaan. Toen ik hiermee klaar was, besloot ik om toch maar even mijn temperatuur te meten. En wat bleek, ik was ziek. Dit was niet zo'n mega verassing, aangezien iedereen in het gezin ziek is geweest in de afgelopen twee weken, maar alsnog niet leuk. En niet handig, want op vrijdag had ik moeten werken. Vervolgens heb ik dus de hele dag in bed gelegen, met een keelontsteking en koorts. Gelukkig was die koorts wel snel over.
Aan het einde van de middag voelde ik me al een stuk beter en had ik al veel meer energie, dus besloot ik om alsnog naar Rebecca te gaan. Haar hostgezin was een weekendje weg, en dus had zij het huis voor zichzelf. We hadden voor die avond alleen maar films gepland, dus dat was prima en voelde ik me ook al beter. Op zaterdag zouden we eerst naar Hampton Court Palace gaan, maar dit ging niet meer door. We hadden uiteindelijk besloten om lekker Harrow in te gaan, en gingen spontaan naar de bioscoop. Hier hadden we The Legend of Tarzan gezien, en dat was best tof. Ook dat werd dus een heerlijk ontspannen dagje.
Op zondag hebben we in de ochtend gewoon rustig aangedaan, het huis opgeruimd, en ben ik vervolgens weer naar huis gegaan. Vervolgens ben ik in de avond naar de kerk gegaan, want tof was, ook al kon ik niet heel erg zingen ofzoo. Het was wel super gezellig met iedereen, en na de dienst was ook after hours. Dit was waarschijnlijk mijn laatste keer(Het is nog niet bekend of er een in augustus is) en alles wat we gedaan hebben is eigenlijk voetbal kijken.
En toen kwamen we alweer bij vandaag. Vanochtend heb gewoon gewerkt, zoals elke maandagochtend, en vanmiddag heb ik eindelijk mijn ticket geboekt voor wanneer ik naar huis ga. Nu is het officieel, en dat is raar. Maar hee, het komt goed.
Ik spreek jullie volgende week weer. Nu ga ik naar bed, aangezien ik me nog steeds niet 100% de oude voel. Mijn keel is wel al stukken beter gelukkig.
Slaap lekker iedereen!
Liefs Mirthe
Long walks past the Thames.
Hi allemaal,
Het is een nieuwe week en dus weer een nieuwe blog.
Afgelopen dinsdag en woensdag had ik gewoon lekker gewerkt. Het was niet een mega bijzondere dag en er was ook niet zoveel aan de hand. En toen was het woensdagavond en dat was wel super leuk. Samen met Rebecca ging ik naar Les Miserables. Dit is een super gave musical, alleen werd het na een tijdje wel erg langdradig, vond ik. Het voelde een beetje alsof ze de hele tijd alles aan het herhalen waren. Maar de muziek is geweldig.
Op donderdag was ik vrij en heb ik letterlijk de hele dag in bed gelegen. Ik was best moe en had niet zoveel zin om iets te doen, en dus was dat het resultaat.
Toen was het alweer vrijdag en was de week bijna over. Joanne's goddaughter, en nichtje, kwam voor een paar daagjes bij ons op bezoek. Ze moest voor school iets in London doen, en had er een paar dagen aangeplakt. De avond daarvoor was ze gekomen en dus was ze de hele dag bij ons thuis. In de ochtend was ik de hele ochtend weg en was dat dus prima, maar in de middag was het wel een beetje lastig soms, aangezien ze helemaal niets deed. Maar goed, uiteindelijk was ik naar het park gegaan met Orla en Anastasia, waar ze ook nog een ijsje kregen. In de avond was Youth Cafe, waar ik heen ging, maar dit was nogal saai. We waren met z`n vieren ongeveer. De volgende dag was er een ordination(wat op google letterlijk vertaald wordt als een priesterwijding, so I guess that's it), en iemand bij ons in de kerk werd ingewijdt, dus hadden we geholpen met alles klaarzetten voor het feest. En nadat we dat hadden gedaan, gingen Amos en ik nog even door de kerk fietsen, want waarom niet.
Op zaterdag werd ik pas om 10:00 uur wakker, wat heerlijk is, want normaal wordt ik niet veel later wakker dan 8:00 vanwege rondrennende en schreeuwende kinderen. Tegen de tijd dat ik mijn bed uitkwam was iedereen al weg, en dus kon ik me rustig klaarmaken. Ik ben die dag naar Pinner geweest. Dit is normaal zo`n 20 minuutjes met de bus, maar omdat er iets aan de hand was duurde het nu ongeveer twee uur om daar te komen. Perfect... Vervolgens heb ik wel lekker kunnen genieten van het zonnetje en spullen gekocht voor de snack die ik ging maken. Toen ik thuis kwam ging ik namelijk gedroogde abrikozen maken, gedipt in chocolade en stukjes walnoten. Nomnom. Daarna ging ik een Bullet Journal maken, want een soort van agenda is. Om de een of andere reden ben ik hier helemaal into en dus heb ik er nu ook eentje.
Op zondag had ik met Matilda afgesproken in London. We hadden elkaar al een keer eerder gezien, en wouden steeds weer afspreken. Nu was dat dus eindelijk gebeurt. We hadden afgesproken bij Mile End, wat ongeveer aan de andere kant van London is. Hier is een vintageshop, waar ze hele goeie deals hebben, en nu was alles 1 pond. Uiteindelijk heb ik maar een dingetje gekocht, maar het is nog steeds wel leuk.
En nu is het weer maandag. Mijn laatste maandje is van start gegaan, en dat voelt eigenlijk best wel raar. Officieel ben ik hier tot 24 augustus, maar van 1-14 augustus ben ik in Nederland, en dus is het eigenlijk nog maar een maand. En elk weekend is al vol. Toppie!
Mensen, see you soon! Dank jullie wel voor het lezen en dank jullie voor de lieve reacties.
Liefs, Mirthe
Een heerlijk weekend
Hee lieve mensen,
Hoe gaat het met jullie? Hier gaat het echt super goed. Terwijl ik dit schrijf ben ik aan het luisteren naar Ed Sheeran, aan het einde van een onwijs fijne dag, en ik ben helemaal in de mood. Het is wel al 23.00 uur, wat niet heel handig is(werk begint morgen weer om 08.00 uur), maar hee, als de inspiratie er is moet het meteen op papier, of op de blog in dit geval.
Goed, laat ik maar gewoon verder gaan, voordat er een heel onzinverhaal komt te staan waar niemand geïnteresseerd in is.
Ik was bij zondag gestopt, maar om heel eerlijk te zijn was de rest van de week niet heel bijzonder. Dinsdag en woensdag werkte ik een klein beetje over, waardoor ik op donderdag en vrijdag niet hoefde op te ruimen, en op vrijdag ging ik oppassen bij de mensen waar Alina au pair was, maar dat zijn ook wel de meest spannende dingen die waren gebeurt door de week, haha. Het was dus niet een mega bijzondere week met super speciale dingetjes ofzo. Ohja, en op dinsdagavond waren we naar The Americans gegaan met een paar, omdat zij op donderdagochtend weer vertrokken. Hebben we daar gewoon lekker gezeten, gekletst en muziek gemaakt op het dak, als een laatste avondje samen. Heerlijk genieten.
Vervolgens was het zaterdag. Op zaterdag had ik plannen gemaakt om met Rebecca naar Brick Lane te gaan. Dit is een straat waar heel veel vintagewinkeltjes zijn met dus heel veel tweedehands ongewone spullen. Super leuk! Eerst gingen we nog naar een restaurantje, The Breakfast Club, als laat verjaardagscadeautje voor mij. Dit is, zoals de naam al zegt, een restaurant waar je de hele dag door ontbijt kan eten. Ze hebben alles en het is echt heel lekker. We moesten dan ook eerst ongeveer een uur wachten voordat we naar binnen konden, want het is wel best bekend. Maar dan heb je ook wat.
Daarna gingen we naar Brick Lane zelf, waar we lekker rond hebben gekeken, en kleren gingen passen. Uiteindelijk heb ik alleen drie ringetjes gekocht, maar daar gaat het natuurlijk niet om. Het was puur gewoon super leuk. Toen we op Brick Lane waren uitgekeken en weer een beetje honger kregen besloten we naar My Old Dutch te gaan. Dit is weer een ander restaurant, die nog op mijn bucketlist stond van plekken om te eten. Zoals de naam laat blijken hebben ze daar allemaal Nederlands eten, en eigenlijk is het gewoon een pannenkoekenhuis, met daarnaast ook dingen zoals bitterballen en kaassouflés. Nomnomnom. Dit maakt mij altijd super happy. Ik heb Rebecca dus de Nederlandse pannenkoek laten zien en die hebben we dus ook gehad. Ze waren wel echt heel lekker hoor. Toen we hier klaar waren was het rond 19.00 uur(ja, we gingen vroeg avondeten) en liepen we nog even naar Leicester Square, en namen vervolgens vanaf daar de tube terug naar huis. Helaas waren we vergeten dat de London Pride was geweest die dag, en kwamen we dus terecht tussen alle mensen die daarvan terug kwamen. Een heerlijke drukte waardoor we nog even moesten wachten voordat er een trein was waar we bij paste.
Op zondag had ik niet echt iets gepland, maar uiteindelijk was dat ook maar goed. Rod was de hele dag weg naar een fietswedstrijd en Emilia en Anastasia voelde zich allebei niet heel lekker. Joanne kon de extra hulp dus wel gebruiken. Toen heb ik vervolgens super leuk met Emilia getekent en daarna hebben we lekker geluncht. Om 16.00 uur ging ik met Eva skypen, wat ook super gezellig was. Konden we eindelijk weer een beetje bijkletsen.
In de avond ging ik naar de kerk., waar ik welkom moest heten, en daarna naar de pub met een paar mensen. En dat was dan alweer de zondag.
En toen waren we alweer bij vandaag aangekomen. Zoals ik al zei was vandaag echt een hele fijne dag, en ik weet nog steeds niet precies waarom. Er gebeurde gewoon heel veel leuke kleine dingetjes. Zo voelde Emilia zich bijvoorbeeld nog steeds niet zo lekker en bleef ze nog even een dagje thuis(wat natuurlijk niet leuk is), maar toen Joanne even uitging met Orla en Anastasia, en ik dus thuis bleef met Emilia, hadden we samen de badkamer schoongemaakt. Want ja, ik moet nog gewoon schoonmaken. Nadat ik klaar was met werken, had ik met Anna afgesproken, zijn we samen naar Harrow gegaan, waar we een koffie haalde en vervolgens een kort wandelingetje over de heuvel hadden gemaakt. Lekker genieten van het weer en bij kunnen kletsen. Daarna nog even in mijn eentje Harrow in gegaan en wat spulletjes gehaald, waarna ik thuis eventjes kon relaxen. Vervolgens had ik vanavond gezellig met Rebecca afgesproken, om koffie te drinken en bij te kletsen. We hadden elkaar immers al twee dagen niet gezien.
En jaa, dat was dus mijn hele fijne ontspannen dagje. Kan nu helemaal de nieuwe week weer aan. Komt helemaal goed!
Hoe was jullie dag? Hoop net zo fijn als de mijne. Dank je wel voor het lezen!
Liefs, Mirthe
Oh, ik wou even deze tekst toevoegen, want ik kwam het tegen in een liedje van Ed Sheeran en voelde wel heel herkenbaar.
"And I found truth
in people I barely know.
But my heart still beats
for my home and my English Rose."
- Ed Sheeran, English Rose
Work, work and West End Live.
Hee iedereen,
Wow, het is zo lang geleden dat ik een blog heb geschreven voor mijn gevoel. Het leven is de laatste twee weekjes erg druk geweest met werk en dingen doen, en dus kon ik er niet echt de rust voor vinden om een blog te schrijven. Sorryy! Maar nu ben ik er weer.
De week nadat we naar Bath waren geweest was een best wel drukke week. Rod was weg voor zijn werk naar een conferentie en dus moest ik ook wat extra werken en helpen. Geen probleem, maar wel erg druk. Verder had ik op maandagavond een heerlijke S'mores avond, met the Americans, die hier een maandje op bezoek zijn geweest. Dinsdag heb ik vervolgens ongeveer de hele dag gewerkt van 07:30 tot 21:00. Dat is toch best een lang dagje dan, hoewel ik niet de hele tijd alleen was natuurlijk. Ook op woensdag was het weer zo`n lange werkdag en dus bleef ik op donderdag lekker thuis en een beetje rustig aan doen. Op vrijdag weer een lange dag, maar wel iets super leuks om naar uit te kijken, want in de avond ging ik samen met Anna en Rebecca naar de bioscoop. Me Before You hebben we gezien, wat een super mooie film is, met goeie humor en ook het kleine beetje drama.
Op zaterdag gingen Rebecca en ik samen naar Richmond. Een lief, klein buitenwijkje van London. Omdat het zulk lekker weer was hebben we hier rond gelopen en in het parkje gezeten en gewoon genoten van het weer en gekletst. In de avond moest ik vervolgens weer rond 21:00 uur thuis zijn, want Rod en Joanne waren vanaf de middag weg geweest voor Joanne's 40e verjaardag, en de mensen die de hele middag op de kids hadden gepast moesten natuurlijk ook weer naar huis. Maar hee, dat is prima. Tegen die tijd was ik er anders toch weer geweest.
Op zondag ging ik voor het eerst sinds een hele lange tijd weer naar Globe Church, en dit was best gezellig. Helaas moest ik wel op tijd weer weg, want ik wou ook nog naar St. Peters toe.
En toen begon de volgende werkweek alweer. Het was net zoals normaal, alleen dan dat ik op woensdag vrij was en donderdag werkte, inplaats van andersom. Joanne had een meeting waar ze heen moest op donderdag. Maar he, ik had niets gepland, dus zo erg is dat niet.
Op dinsdagavond waren Anna en ik uitgenodigd om bij Rebecca te komen eten, voor haar verjaardag, en dit was super gezellig. Rebecca's hostmom had een heerlijke currie gemaakt en verder hebben we goede gesprekken gehad en gewoon lekker kunnen kletsen. De volgende dag, op woensdag, had ik dus vrij en daarom ging ik London in om lekker ouderwets te gaan shoppen. Dit had ik al best lang niet gedaan en is dus heerlijk om dan weer eventjes te kunnen doen.
De rest van de week was het gewoon werken zoals normaal. Gister ben ik vervolgens naar West End Live geweest. Voor de mensen die niet weten wat dit is, zal ik het even uitleggen. West End is zeg maar de Engelse versie van Broadway, dus alle grote musicals en theatershows zijn hier(bijv. Wicked, Phantom of the Opera, Les Miserables en The Lion King). Bij West End Live is er op Trafalger Square een heel groot podium geplaats, en komen er de hele dag door korte optredens van musicals die op het moment spelen, of in de komende twee maanden van start gaan. Zo kan je dus gratis kleine beetjes zien van de musicals, en kunnen zij dus reclame maken voor de musicals. Hier ben ik dus de hele dag geweest, heb ik gratis onwijs veel gave voorstellingen gezien en nog wat andere dingetjes gedaan. Was heel tof!
En vandaag heb ik een rustig dagje. Ben net met Rebecca naar Nandos geweest voor lunch en nu zit ik lekker thuis deze blog te schrijven terwijl ik luister naar de muziek van Demi Lovato. Als ik er dan eenmaal voor ga zitten vliegt de tekst er ook zo uit hoor.
Ik hoop dat jullie het leuk vonden. Ik wil even zeggen, bedankt iedereen die keer op keer te tijd neemt om mijn blog te lezen. Vind het super leuk om te horen van mensen dat ze dit doen. Nog maar twee maandjes en dan is het jaar alweer over(En daarin ook nog twee weken vakantie). De tijd vliegt voorbij!
Liefs, Mirthe
Half term en een weekendje Bath.
Hey everybody!
Vandaag weer een nieuwe blog. Eigenlijk schrijf ik dit op papier in een onwijs mooi huis in Bath. I know, Bath. Dat is geen Harrow. Waarom ik hier ben? Daar kom ik zo op. Laat ik maar bij het begin beginnen.
Ik kan het hier niet checken(er is geen bereik of internet), maar volgens mij was ik geeindigd bij maandag, so let's start with dinsdag.
Dinsdag en woensdag waren twee gewone werkdagen voor mij, alleen was het half term. Dit betekent de hele dag twee kids en geen playgroups. Respect voor de moeders die dit al jaren doen! Emilia ging de hele dag naar gymnastiek en dus had ik gelukkig wel alleen Orla en Anastasia. Op dinsdag gingen we dus naar Rumble Tumble(softplay). Het regende heel hard en dus mocht ik ze beiden duwen in de buggee. Daar bleven we dus in de ochtend, en in de middag bleven we lekker thuis.
Op woensdag gingen we naar Jemimah en Phoebe toe. Hier gingen we cupcakes versieren, lunchen en heel veel spelen. Het enige problee is dat als we met hun afspreken het afscheid altijd hartverscheurend is. Orla en Jemimah beginnen namelijk altijd allebei heel hard te huilen.
In de middag gingen we vervolgens naar het park en was alles dus weer helemaal goed. Vervolgens in de avond was er geen student hub, maar inplaats daarvan gingen we naar de kermis hier in de buurt. Dit was opzich best wel heel erg tof, ook al ga ik eigenlijk nooit naar de kermis. Lekker hamburgers eten en in de botsautootjes gaan enzo.
Op donderdag was ik vrij, maar toch werd ik al wel vroeg wakker gemaakt. Joanne moest namelijk met Emilia naar de dokter en in de ochtend werd ze gebeld dat de afspraak naar de ochtend was verplaats, inplaats van naar de middag. Dus ik moest even met spoed op de andere twee letten.
Op vrijdag vertrokken we alweer vroeg, want we gingen naar Bath voor het weekend. Op zaterdag ging Joanne's vader trouwen. Eerst een drie uur durende autoreis van Londen naar Bath en toen waren we er eindelijk. Ik ging basically meteen Bath in, om deze mooie oude stad te ontdekken. Bath is vooral bekend doordat in de Romeinse tijd hier allemaal Romeinse baden waren, en hier heeft de stad dus ook haar naam aan te danken. Als je het mij vraagt is het zeker weten te moeite waard om te bezoeken. Ik heb ongeveer de halve vrijdag hier besteed en plekken bezocht zoals The Circle, The Royal Crescent en The Pulteney Bridge. Helaas had ik geen tijd om echt de baden of een museum in te gaan. Om 17:30 uur werd ik opgehaald en gingen we naar de plek waar we verbleven. Bij de oom en tante van Joanne, in een heel groot huis waarbij je meteen zo`n vakantie gevoel krijgt. Heel tof! In de avond ging ik oppassen, want Rod en Joanne gingen uit eten met Joanne's vader. Prima in zo`n mega huis! Er is dus alleen geen wifi en ik heb dan ook heerlijk mijn boek kunnen lezen in alle stilte. (Ik voel me zo oud als ik dit schrijf)
Op zaterdag was de trouwerij in Bristol. In de ochtend gingen we eerst voor een wandeling door de omgeving. We liepen naar een tunnel die een mile lang is, waar vroeger de treinen door reden, maar nu een pad is gemaakt. Heel mooi en tof. Daarna gingen we snel even wat lunchen en toen op naar de trouwerij. De meiden waren bloemenmeisjes en dus moesten we er op tijd zijn. Ik was zelf niet bij de dienst aanwezig, maar ging toen Bristol in. Dit is niet persee een stad die het waard is om te bezoeken, maar dat was misschien ook omdat er precies toen ik er was demonstraties waren. Om 15:30 uur moest ik terug zijn, maar dit liep dus uit en werd 15:45. Daarna gingen we naar de receptie op een boerderij in de buurt. Hier werkte ik, wat inhield dat ik achter Anastasia aanliep. Voor Joanne en haar familie was het natuurlijk best een zware dag en dus was mijn hulp erg welkom. Uiteindelijk aten we wel pas rond 18:30 uur en waren de kids uitgestorven van de honger. Op dit moment leefde ze ongeveer op suiker. Zo. Veel. Suiker.
Rond 20:00 uur gingen we naar huis. Iedereen (behalve Anastasia) was dood moe en het was dus een hele lange dag geweest.
En dat was alweer mijn blog. Vandaag was een normale dag met een lunch bij de plek waar we verbleven, en vervolgens terug in de auto, waar uiteindelijk alle kids aan het huilen waren. En toen naar de dienst en daarna de pub. Waar ik net vandaan kom. En ohja, ook nog eens Amerikaanse vrienden gemaakt. Whoop whoop.
Nu ga ik slapen. Sleep well everybody! Hoop dat jullie ook een leuk weekend hadden. Laat het me weten!
Xoxo Mirthe