Hey everybody!

Vandaag weer een nieuwe blog. Eigenlijk schrijf ik dit op papier in een onwijs mooi huis in Bath. I know, Bath. Dat is geen Harrow. Waarom ik hier ben? Daar kom ik zo op. Laat ik maar bij het begin beginnen.

Ik kan het hier niet checken(er is geen bereik of internet), maar volgens mij was ik geeindigd bij maandag, so let's start with dinsdag.
Dinsdag en woensdag waren twee gewone werkdagen voor mij, alleen was het half term. Dit betekent de hele dag twee kids en geen playgroups. Respect voor de moeders die dit al jaren doen! Emilia ging de hele dag naar gymnastiek en dus had ik gelukkig wel alleen Orla en Anastasia. Op dinsdag gingen we dus naar Rumble Tumble(softplay). Het regende heel hard en dus mocht ik ze beiden duwen in de buggee. Daar bleven we dus in de ochtend, en in de middag bleven we lekker thuis.
Op woensdag gingen we naar Jemimah en Phoebe toe. Hier gingen we cupcakes versieren, lunchen en heel veel spelen. Het enige problee is dat als we met hun afspreken het afscheid altijd hartverscheurend is. Orla en Jemimah beginnen namelijk altijd allebei heel hard te huilen.

Gelukkig werkte het deze keer om thuis frozen op te zetten en toen was Orla weer helemaal happy. Yay!
In de middag gingen we vervolgens naar het park en was alles dus weer helemaal goed. Vervolgens in de avond was er geen student hub, maar inplaats daarvan gingen we naar de kermis hier in de buurt. Dit was opzich best wel heel erg tof, ook al ga ik eigenlijk nooit naar de kermis. Lekker hamburgers eten en in de botsautootjes gaan enzo.

Op donderdag was ik vrij, maar toch werd ik al wel vroeg wakker gemaakt. Joanne moest namelijk met Emilia naar de dokter en in de ochtend werd ze gebeld dat de afspraak naar de ochtend was verplaats, inplaats van naar de middag. Dus ik moest even met spoed op de andere twee letten.

Vervolgens ben ik naar de kapper gegaan, om mijn pony bij te laten knippen, en dat was dan alweer mijn dag.

Op vrijdag vertrokken we alweer vroeg, want we gingen naar Bath voor het weekend. Op zaterdag ging Joanne's vader trouwen. Eerst een drie uur durende autoreis van Londen naar Bath en toen waren we er eindelijk. Ik ging basically meteen Bath in, om deze mooie oude stad te ontdekken. Bath is vooral bekend doordat in de Romeinse tijd hier allemaal Romeinse baden waren, en hier heeft de stad dus ook haar naam aan te danken. Als je het mij vraagt is het zeker weten te moeite waard om te bezoeken. Ik heb ongeveer de halve vrijdag hier besteed en plekken bezocht zoals The Circle, The Royal Crescent en The Pulteney Bridge. Helaas had ik geen tijd om echt de baden of een museum in te gaan. Om 17:30 uur werd ik opgehaald en gingen we naar de plek waar we verbleven. Bij de oom en tante van Joanne, in een heel groot huis waarbij je meteen zo`n vakantie gevoel krijgt. Heel tof! In de avond ging ik oppassen, want Rod en Joanne gingen uit eten met Joanne's vader. Prima in zo`n mega huis! Er is dus alleen geen wifi en ik heb dan ook heerlijk mijn boek kunnen lezen in alle stilte. (Ik voel me zo oud als ik dit schrijf)

Op zaterdag was de trouwerij in Bristol. In de ochtend gingen we eerst voor een wandeling door de omgeving. We liepen naar een tunnel die een mile lang is, waar vroeger de treinen door reden, maar nu een pad is gemaakt. Heel mooi en tof. Daarna gingen we snel even wat lunchen en toen op naar de trouwerij. De meiden waren bloemenmeisjes en dus moesten we er op tijd zijn. Ik was zelf niet bij de dienst aanwezig, maar ging toen Bristol in. Dit is niet persee een stad die het waard is om te bezoeken, maar dat was misschien ook omdat er precies toen ik er was demonstraties waren. Om 15:30 uur moest ik terug zijn, maar dit liep dus uit en werd 15:45. Daarna gingen we naar de receptie op een boerderij in de buurt. Hier werkte ik, wat inhield dat ik achter Anastasia aanliep. Voor Joanne en haar familie was het natuurlijk best een zware dag en dus was mijn hulp erg welkom. Uiteindelijk aten we wel pas rond 18:30 uur en waren de kids uitgestorven van de honger. Op dit moment leefde ze ongeveer op suiker. Zo. Veel. Suiker.
Rond 20:00 uur gingen we naar huis. Iedereen (behalve Anastasia) was dood moe en het was dus een hele lange dag geweest.

En dat was alweer mijn blog. Vandaag was een normale dag met een lunch bij de plek waar we verbleven, en vervolgens terug in de auto, waar uiteindelijk alle kids aan het huilen waren. En toen naar de dienst en daarna de pub. Waar ik net vandaan kom. En ohja, ook nog eens Amerikaanse vrienden gemaakt. Whoop whoop.

Nu ga ik slapen. Sleep well everybody! Hoop dat jullie ook een leuk weekend hadden. Laat het me weten!

Xoxo Mirthe