lifeasanaupair.reismee.nl

Science museum, ice skating en weer ziek.

Hee iedereen,

Hier ben ik weer met weer een nieuwe blog!

Laughing
Jullie willen serieus niet weten voordat ik eindelijk genoeg inspiratie had om te schrijven. En zelfs op het moment dat ik dit schreef, schreef ik eigenlijk niet, want was ik de buggy aan het duwen. Want toen had ik inspiratie.
Ik wou toch even schrijven, want ik heb wel een week gehad waarin er van alles gebeurde, dus let's go for it!

Vorige week dinsdagavond had ik een feestje van iemand van de kerk. Sam werd 22, gaf een party en ik was ook uitgenodigd. Uiteindelijk speelden we de hele avond spellen, wat echt super leuk is. Dan ben je in ieder geval nog bezig tijdens het kletsen

Laughing
. Was een super gezellige avond.

*Op de achtergrond hoor je Saya een beetje praten en brabelen terwijl we de straat oversteken.*

Op woensdag zou Orla naar preschool gaan, maar die bleek er niet te zijn. Die begon deze week pas. Gelukkig had ik samen met Alina een playdate afgesproken, en was het prima als Orla ook meekwam. Alina en ik hebben dus heerlijk bij kunnen kletsen, terwijl de kids een beetje aan het spelen waren.
Donderdag gingen we naar soft play toe, een soort van Monkeytown. Toen we aankwamen was er helemaal niemand en Orla en Anastasia gingen meteen in de oudere kant. Ze hebben aan de ene kant een 3- sectie en aan de andere kant voor 12-. Uiteindelijk speelden Orla en Saya dus de hele tijd aan de 12- kant. Dit was prima, want ik kroop erachter aan en hoefde Saya soms alleen te helpen bij klimmen. Later kwamen er andere moeders, waarvan hun kinderen bij Emilia op school bleken te zitten, en ik was dat vergeten. Op dat moment begon Orla heel erg vervelend te worden, deed ze allemaal dingen die ze niet mocht doen, en pakte ze spullen van andere. Dat was dus het teken om te vertrekken.

*Ik kom erachter dat Saya in de buggy in slaap is gevallen, zet de spraakmemo op stop, moet haar uit de buggy halen, even met haar lopen, de buggy duwen, haar er weer in zetten, en dan hopen dat ze wakker blijft. Vervolgens ga ik verder met opnemen en kom ik er zo`n drie minuten later achter dat ik de hele tijd naar me vorige spraakmemo aan het luisteren was, inplaats van aan het opnemen. Let's go met de rest van me week.*

Op vrijdag gingen we naar een andere playgroup, waar we nog nooit waren geweest. Ik had hiervan gehoord van Rebecca, want die gaat er elke week heen, en dus besloot ik om ook een kijkje te nemen. *Ik kom langs de supermarkt. Hier is het awkward om spraakmemo's te doen en uiteindelijk praat ik twee minuten lang onzin* Dit was opzich wel een leuke playgroup. Niet onwijs mega veel kinderen, en Orla heeft zich eigenlijk de hele tijd wel vermaakt.

Op zaterdag had ik weer met Alina afgesproken. Maandag was zij naar het science museum geweest met haar kids en hostmom, maar had natuurlijk niet zoveel gezien. Daarom besloten we om nu nog een keer te gaan. Dit was echt super interessant. Ze hadden onderandere een stuk dat heette "Who Am I?". Daar leerde je van alles over waarom je bent wie je bent, denk aan oogcolor, haarkleur, gewoontes en dingetjes. Ook was er een tentoonstelling over allemaal dingen die vroeger zijn gebruikt in de geneeskunde, zoals een ijzeren long tegen polio en een protese die speciaal gemaakt was voor iemand die piano speelde. Toen we eruit gingen wasa het ongeveer 14:00 uur en besloten we om even wat te lunchen, Dit deden we bij een noodles plekje, super lekker. Ook hadden we wat koekjes gehaald bij Ben's Cookies

Innocent
. Nomnom. De beste koekjesplek ever.

Zondag ging ik samen met Anna schaatsen. Dit was uiteindelijk een soort van te laat kerstcadeautje geworden, want ik was me geld vergeten, dus dat was wel heel cool en lief. We zijn naar Somerset House gegaan, waar we twee tickets hadden gereserveerd, en zijn gaan schaatsen. Dit is in hartje London, vlakbij Covent Garden, en het is een soort oud landhuis met een binnenplaats. Op die binnenplaats stond dus de ijsbaan en daar zijn we heen gegaan. Allebei zijn we geen een keer gevallen! Hoewel Anna wel een paar keer bijna viel. Wat wel heel grappig was, is dat ik daar een van de beste schaatsers was, en dat terwijl ik in Nederland echt niet zo bijzonder goed ben. De Engelse zijn er dus niet zo goed in, haha.

Wink
Vervolgens hebben we nog even rondgelopen en zijn we daarna eigenlijk alweer naar huis gegaan. Beide hadden we wel zin om lekker thuis te lunchen, roast dinner, en gewoon even te relaxen. In de avond zag ik haar toch weer bij de evening service en bij after hours daarna.

Vanaf nu werk ik trouwens dus altijd op maandag inplaats van op zondag. Ik ben er nog niet helemaal over uit wat ik het chilst vindt, maar dat maakt ook niet uit. Allebei zijn prima, en het kan later nog terug veranderen. Maandag was dan ook niet zo`n bijzondere dag.

Toen brak de dinsdag aan. Dinsdagochtend ging ik, nadat ik Emilia naar school had gebrachts, samen met Orla en Anastasia naar een playgroup. *Anastasia is weer in slaap gevallen in de buggy. Als ik haar wakker maak hoor je haar dus ook op de achtergrond huilen. #Slaapkop.* Deze ging ik voor de vakantie altijd al heen en ken dus ook best goed. Onderweg naar de playgroup begon ik me al niet zo lekker te voelen, maar ik negeerde het gewoon. Kan best wel eens gebeuren dat ik me niet top voel. Bij de playgroup zaten Orla en Saya heel lief te spelen, en waren serieus voor het eerst niets aan het doen dat niet mocht, en ik kon relaxed met Alina kletsen, die er ook met Evie was. Op een gegeven moment ging ik naar de wc, dus ik aan Alina vragen of zij even op Orla en Saya kon letten. Prima, kon. Ik naar de wc, en daar aangekomen begin ik toch wel een klein beetje over te geven. Ik laat het gaan en denk, doe vanmiddag wel even rustig aan. Terug aangekomen bij Alina begin ik vervolgens helemaal warm en koud tegelijk te worden, misselijk en zat totaal niet op te letten, wat Alina door had. Dus ze vroeg of het wel goed ging, en ik reageerde heel stom met: "Volgens mij begin ik ziek te worden." Waarna ik terug naar de wc werd gestuurd door Alina en half overgevend op de wc zat.

Yell
Topp, ik was weer ziek in London, en dat terwijl ik nooit ziek ben. Uiteindelijk heb ik op de wc Joanne gebeld, gevraagd of zij ons kon komen ophalen, wat ze heeft gedaan en toen zijn we na veel moeite naar huis gegaan. Ik heb vervolgens de rest van de dag in me bed gelegen, geslapen, me schuldig gevoeld dat ik Joanne nu had moeten bellen terwijl zij een hele belangrijke opdracht van haar werk heeft en dat ik ervoor gezorgd had dat Orla vervroegd weg moest van de playgroup vond ik ook heel zielig voor haar. Wel ben ik top verzorgd en kon ik de volgende dag gewoon weer terug aan het werk. Waarschijnlijk was het een buikgriepje of voedselvergifting. Ik ben in ieder geval super goed verzorgd en heb tot vandaag aan toe nog tehoren gekregen van Orla: "You're not feeling well". Ook zijn er verschillende mensen in de kerk en bij preschool geweest die vroegen hoe het ging en of ik al beter was. Super lief, maar ik voel me dus weer toppie.

Woensdag was verder ook niet zo bijzonder. Ik heb een tijdje met Annabel, de Nanny van een van Orla's beste vriendinnetjes en een gezin uit de kerk, zitten kletsen en verder met Annastasia gespeeld. In de avond had ik met Rebecca afgesproken om even bij te kletsen, en hebben we van 19:30 uur tot 21:30 uur aan een stuk doorgekletst. Toen keken we op onze telefoon en kwamen we erachter dat het toch eigenlijk best al wel laat was en we misschien wel naar huis moesten gaan. Donderdag was niet zo interessant en ook vandaag niet echt. Vanavond lekker Evening Cafe en dan morgen weer gezellig dagje met Rebecca. Maar daar lezen jullie volgende week wel over

Smile
.

Oh, en check nog even de foto's uit.

Laughing
Hier is de link: http://lifeasanaupair.reismee.nl/fotos/2394865/science-museum-ice-skating-en-weer-ziek/

Liefs Mirthe

Reacties

Reacties

Marc

Waarschijnlijk was je ziekte nog een gevolg van heimwee, of heb je gewoon teveel leuke activiteiten ;=_

Goed om weer van je te lezen nichtje!

Margreet

Gelukkig heeft je ziekte niet lang geduurd. Goed te horen dat er zo goed voor je gezorgd wordt! Maar nu niet meer ziek worden hoor :-). Liefs vanuit Amersfoort

Guido

Ha, het is weer een mooi verhaal geworden.
Grappig dat je de memorecorder gebuikt, zakenvrouw ;P
Gelukkiig was je snel weer beter, want ziek zijn is altijd vervelend, maar als je moet werken nog meer.

Groetjes, pa.

Nonkel K

Je had vast nog last van je piepkleine jetlag en werd daardoor ziek. Maar ach, een dagje op bed liggen is ook niet verkeerd toch?

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!